W. Turing

Will Turing staat doordeweeks in glitterkostuum op de planken van Vlaamse feestzalen, waar hij als crooner al decennia de zaal plat zingt met liedjes over liefde, heimwee en de zee. Maar zodra het applaus is weggestorven en zijn kuif weer in model zit, ruilt hij de microfoon in voor potlood en ruitjespapier. Will Turing is namelijk ook een fervent codekraker. Elke Enigma krijgt hij open, alleen het West-Vlaams van zijn drummer blijft onontcijferbaar. In zijn garage bouwt hij aan een machine die werkt op één oneindig lange cassetteband; die zit voorlopig vast in het refrein. Zijn grote levensvraag: kunnen machines zingen? Hij test het geregeld door een computer een hele avond achter de coulissen te laten meezingen. Tot nu toe heeft niemand in de zaal het verschil gehoord, al heeft de geluidsman zo zijn vermoedens. Voor WATTBA schrijft hij over nieuwe AI-modellen, met één vaste toets: een écht slim model neemt bij het slotnummer feilloos de tweede stem. Zijn motto sluit naadloos aan bij dat van deze site: het leven is mooi, zeker in deze tijd.