Lijm van MIT-onderzoekers plakt in seconden op nat weefsel, en kan straks hechtingen vervangen
Het bedrijf SanaHeal, een uitloper van MIT, maakt een lijm die binnen enkele seconden vastzit op nat en bloedend weefsel. Volgens MIT is hij al toegelaten om bloedingen bij ongevallen te stoppen. Volgend jaar begint onderzoek bij mensen tijdens operaties.
Wie geopereerd wordt, gaat meestal naar huis met hechtingen of nietjes. Een chirurg naait een wond of een gat in een orgaan dicht, steek voor steek. Dat werkt, maar het kost tijd, elke steek is een klein gaatje extra in het weefsel en er kan toch bloed of vocht doorheen lekken. Een lijm zou veel sneller zijn. Het probleem: gewone lijm plakt niet op iets wat nat is. En binnen in het lichaam is alles nat.
Het Amerikaanse bedrijf SanaHeal denkt dat probleem te hebben opgelost. Het bedrijf komt voort uit onderzoek aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in de Verenigde Staten en werd in 2021 opgericht door Hyunwoo Yuk, die er nu de technisch directeur is. Hij deed zijn promotieonderzoek in het lab van hoogleraar Xuanhe Zhao. MIT schreef op 20 oktober 2026 over het bedrijf.
Een lijm die eerst het water wegzuigt
De lijm van SanaHeal is een hydrogel: een materiaal van lange ketens moleculen (polymeren) met veel water erin, een beetje zoals gelei. Het idee komt uit de natuur. Zeepokken plakken onder water vast aan rotsen en schepen, en spinnen maken draden die ook kleven als ze nat zijn.
De eerste versie werkte als dubbelzijdig plakband. Er zit een stof in die ook in luiers wordt gebruikt en die heel goed water opzuigt. Druk je het plakband op nat weefsel, dan zuigt het eerst het water van het oppervlak weg. Daarna kan het direct contact maken en hecht het zich binnen enkele seconden vast. De lijm zwelt daarbij een beetje op en vormt een afdichting waar geen lucht en geen vocht meer doorheen komt. Hij hoeft niet te wachten tot het bloed stolt: hij plakt ook op een bloedende wond.
Volgens het bedrijf is het materiaal goed verdraagbaar voor het lichaam. Het roept weinig afweerreactie op en geeft weinig littekenweefsel. Het team publiceerde de techniek eerder in onder meer de vakbladen Nature en Nature Biomedical Engineering. In proeven met dieren dichtte de lijm onder meer wonden in organen.
Van ongeluk tot operatiekamer
Volgens MIT is de lijm al toegelaten om bloedingen bij ongevallen en verwondingen te stoppen. Volgend jaar begint onderzoek bij mensen, waarin hij bloedingen tijdens operaties moet stelpen en beschadigd weefsel moet herstellen.
Yuk ziet veel meer toepassingen. Denk aan een hartoperatie met een omleiding, een keizersnede of het herstellen van een liesbreuk of een pees. Daarbij gebruiken chirurgen nu hechtingen, nietjes of operatierobots. Volgens Yuk is plakken veel minder ingrijpend dan naaien. Het werkt bij een open operatie, maar ook bij kijkoperaties, waar een chirurg door kleine sneetjes werkt en hechten lastig is. En het past goed bij operatierobots: een robotarm kan makkelijker een pleister aandrukken dan een draad knopen. Snellere operaties kunnen de zorg ook goedkoper maken, zegt hij.
SanaHeal maakt zelf geen eindproducten. Het werkt samen met grotere bedrijven in medische hulpmiddelen, die de lijm in hun eigen producten verwerken en het onderzoek bij patiënten uitvoeren. Zo kan de techniek op meer plekken tegelijk worden ingezet.
Wat er nog moet gebeuren
Een lijm in het lichaam moet aan strenge eisen voldoen. Hij moet lang genoeg blijven zitten, veilig zijn op de lange termijn en voor elke soort operatie apart worden getest en goedgekeurd. Het onderzoek bij mensen van volgend jaar is daarom de belangrijke volgende stap. Yuk zegt dat de weg van het lab naar de patiënt langer duurde dan hij had verwacht, maar dat het de moeite waard is als de vinding straks echt patiënten helpt.
Wat betekent dit voor de weg naar de singulariteit?
Robots nemen steeds meer werk over in de operatiekamer, maar hechten blijft een van de lastigste klusjes voor een robotarm. Een lijm die in een paar seconden een wond afsluit, maakt dat werk veel eenvoudiger. Daarmee komt het moment dichterbij waarop een robot met AI zelfstandig een deel van een operatie kan uitvoeren. Ook het ontwerpen van zulke materialen kan sneller. Een AI-model kent de chemie van luiers, de biologie van zeepokken en de geneeskunde tegelijk, en kan zo verbanden leggen die voor één specialist buiten beeld blijven. Precies zo'n kruisbestuiving tussen vakgebieden leverde deze lijm op. Met AI kan de volgende vinding van die soort sneller komen.
