Antimaterie

Antimaterie is een soort spiegelbeeld van gewone materie. Elk deeltje waar atomen uit bestaan, heeft een tegenhanger met dezelfde massa en precies de tegenovergestelde lading. Bij het elektron hoort het positron, bij het proton het antiproton.

Hoe werkt het?

Gewone materie en antimaterie kunnen niet samen bestaan. Ontmoeten een deeltje en zijn tegenhanger elkaar, dan verdwijnen ze allebei en komt hun energie vrij als een flits straling. Antimaterie ontstaat in het klein bij botsingen in deeltjesversnellers en bij sommige vormen van radioactief verval. Het blijft daar maar kort bestaan, want het raakt vrijwel meteen gewone materie.

Waarom het ertoe doet

Volgens de natuurkunde ontstonden materie en antimaterie bij de oerknal in bijna gelijke hoeveelheden. Waren die precies gelijk geweest, dan was er niets overgebleven om sterren, planeten en mensen van te maken. Er moet dus een klein overschot aan materie zijn ontstaan. Hoe dat gebeurde, is een van de grote open vragen van de natuurkunde.

Een populaire verklaring draait om neutrino's en hun veronderstelde zware partners. Natuurkundigen van de University of Southampton en het Indian Institute of Technology Kanpur berekenden dat een zwaar deeltje dat nauwelijks aandacht kreeg, de uitdijing van het jonge heelal mogelijk anders heeft laten verlopen (link). Dat verandert de rekensom achter het materieoverschot. Nieuwe detectoren voor zwaartekrachtgolven kunnen dat idee deels toetsen. Zo wordt een van de oudste vragen van de natuurkunde stap voor stap beter te onderzoeken: waarom er iets is in plaats van niets.