EnglishNieuwe berekening: kwantumcomputer heeft veel minder qubits nodig om internetversleuteling te kraken
Het Franse kwantumbedrijf Alice & Bob berekent dat een kwantumcomputer met zo'n 23.000 qubits de veelgebruikte RSA-versleuteling in ruim drie dagen zou kunnen kraken. Zo'n machine bestaat nog niet, maar de berekening laat zien waarom overstappen op kwantumveilige versleuteling nu al verstandig is.
Een groot deel van het internet is beveiligd met versleuteling die rust op rekenwerk dat voor gewone computers praktisch onmogelijk is. Bij RSA is dat het terugvinden van de twee priemgetallen waaruit een heel groot getal is opgebouwd. Een gewone computer zou daar miljarden jaren over doen. Een kwantumcomputer kan dat in principe veel sneller, met een rekenmethode die het algoritme van Shor heet. De vraag is alleen: hoe groot moet zo'n kwantumcomputer zijn?
Onderzoekers van het Parijse kwantumbedrijf Alice & Bob hebben daar een nieuwe schatting voor gemaakt. Volgens hun berekening is een kwantumcomputer met 22.593 qubits genoeg om een RSA-sleutel van 2048 bits, de gangbare lengte, in ongeveer 3,14 dagen te kraken. Qubits zijn de rekeneenheden van een kwantumcomputer. Het team zette het werk op 28 oktober 2026 online op het Cryptology ePrint Archive, een verzamelplaats voor onderzoek naar versleuteling. Andere onderzoekers hebben het nog niet beoordeeld.
Van 20 miljoen naar 23.000
De schatting past in een duidelijke lijn. In 2019 rekenden onderzoekers van Google nog met zo'n 20 miljoen qubits voor dezelfde klus. In 2025 kwam Google onder de één miljoen. Volgens Alice & Bob is de nieuwe schatting zo'n 40 keer lager dan die van Google uit 2025. De daling komt vooral doordat onderzoekers slimmere manieren vinden om de rekenfouten van qubits op te vangen.
Het bedrijf rekent ook met andere opstellingen. Tien gekoppelde machines met samen ongeveer 611.000 qubits zouden RSA-2048 in ongeveer 1,25 uur kraken. En met hooguit 30.000 qubits zou in ongeveer een uur de versleuteling te breken zijn die bitcoin gebruikt om te bewijzen wie eigenaar is van munten. Dat is wel langer dan de tien minuten waarin een bitcoinbetaling wordt vastgelegd. Betalingen die op dat moment onderweg zijn, blijven volgens Alice & Bob dus buiten bereik.
Waarom zo weinig qubits?
Qubits maken veel fouten. Daarom zijn er normaal veel extra qubits nodig om die fouten te herstellen. Alice & Bob werkt met zogeheten cat-qubits: supergeleidende schakelingen die lichtdeeltjes vasthouden. Die zijn volgens het bedrijf van nature goed beschermd tegen één soort fout, waarbij een 0 ongewild een 1 wordt of andersom. Zo zijn er minder extra qubits nodig.
De berekening gaat er wel van uit dat zo'n fout ongeveer honderd jaar lang niet voorkomt. In het lab haalde Alice & Bob volgens ScienceAlert gemiddeld 44 minuten. Rekenen de onderzoekers met ongeveer een uur, dan zijn er zo'n 45.000 qubits nodig in plaats van 23.000.
De machines moeten nog worden gebouwd
Een kwantumcomputer van deze omvang bestaat nog niet. Kwantumexperts Christian Andersen en Eliška Greplova van het Delftse onderzoeksinstituut QuTech schreven eerder dit jaar over vergelijkbare schattingen van andere teams dat die allemaal uitgaan van machines die er nog niet zijn. Bij kwantumchips is de uitdaging om van een paar honderd qubits naar zoveel meer te gaan. Bij systemen met losse atomen als qubits gaat het vooral om snelheid, stabiliteit en controle. Alice & Bob verwacht dat betere machines en lagere eisen elkaar begin jaren 2030 tegemoetkomen.
Daarom werken overheden, banken en techbedrijven al aan kwantumveilige versleuteling: nieuwe rekenmethoden waar ook een kwantumcomputer niet doorheen komt. Experts raden aan om die overstap nu al te maken, zodat de beveiliging op orde is voordat zulke machines er zijn.
Wat betekent dit voor de weg naar de singulariteit?
De drempel voor een echt bruikbare kwantumcomputer ligt lager dan een paar jaar geleden werd gedacht: niet miljoenen, maar tienduizenden qubits. Dat komt vooral door betere foutcorrectie, een techniek die ook nodig is voor alle andere toepassingen van kwantumcomputers, zoals het doorrekenen van nieuwe medicijnen en materialen. Elke stap omlaag in de benodigde omvang brengt die toepassingen dichterbij. Tegelijk geeft het de wereld een duidelijke opdracht: de versleuteling van het internet op tijd vernieuwen, zodat we de voordelen van kwantumcomputers straks veilig kunnen benutten.
