What A Time To Be Alive
Taal kiezen: Nederlands

SpaceX vangt Starship voor het eerst op na vlucht in baan om de aarde

SpaceX heeft de bovenste trap van zijn Starship-raket na veertien rondes om de aarde opgevangen met de armen van de lanceertoren in Texas. Dat lukte nog nooit eerder. De onderste trap van dezelfde raket ging wel verloren.

Een glanzend roestvrijstalen ruimteschip met zwarte kleppen hangt hoog in de lucht tussen de armen van een stalen lanceertoren, met een korte vlam eronder, boven een kustvlakte met duinen en zee.
De lanceertoren vangt het ruimteschip op na een dag in de ruimte (foto ter illustratie, met AI gegenereerd)

SpaceX heeft voor het eerst het bovenste deel van zijn Starship-raket opgevangen na een vlucht in een baan om de aarde. Het ruimteschip, Ship 42, keerde terug naar de lanceerplaats Starbase in het zuiden van Texas en werd daar gegrepen door de twee grote armen van de lanceertoren. SpaceX noemt die toren Mechazilla.

Afspelen laadt X, dat cookies kan plaatsen. Meer uitleg

Video: de opvang van Ship 42 bij de lanceertoren, gefilmd door Michael Baylor op X

Starship bestaat uit twee delen die op elkaar staan. De onderste trap, Super Heavy, ook wel de booster genoemd, geeft de eerste duw en keert na een paar minuten terug. De bovenste trap, Ship, gaat door tot in de ruimte. Tot nu toe kwam een Ship na de vlucht in zee neer en ging het verloren. Om de raket opnieuw te kunnen gebruiken, moeten beide delen veilig thuiskomen.

Een dag in de ruimte

De vlucht, de vijftiende testvlucht van Starship, begon op de avond van 13 november vanaf Starbase. Ship 42 maakte veertien rondes om de aarde en bleef ongeveer 22,5 uur in de ruimte. Ongeveer 40 minuten na de start zette het 26 Starlink-satellieten uit, de nieuwe derde generatie van de satellieten waarmee SpaceX internet levert.

Een Ship opvangen is lastiger dan een booster. Het schip komt van veel hoger en met een veel hogere snelheid terug, dwars door de dampkring, en moet daarna precies naast de toren uitkomen.

Onderste trap ging verloren

SpaceX wilde bij deze vlucht ook de onderste trap, Booster 22, bij de toren opvangen. Dat ging niet door. Kort na de start brak de booster de poging zelf af, waarna hij naar de Golf van Mexico werd gestuurd en daar verloren ging. Op de uitzending van SpaceX klonk eerst dat het besturingssysteem een probleem met de navigatie zag. Elon Musk, de topman van SpaceX, zei later dat de booster ook te weinig brandstof over had. De precieze oorzaak wordt nog onderzocht.

SpaceX heeft eerder al meerdere boosters met de torenarmen opgevangen. Het doel van deze vlucht, beide delen in één keer terugvangen, is dus nog niet gehaald. Wel is nu voor het eerst het moeilijkste deel gelukt.

Wat betekent dit voor de weg naar de singulariteit?

Een raket die je na elke vlucht weggooit, is net zo duur als een vliegtuig dat je na één reis sloopt. Een herbruikbare onderste trap bestaat al jaren. Met een opgevangen Ship komt een raket in zicht waarvan geen enkel groot onderdeel meer verloren gaat. Als dat herhaaldelijk lukt en de delen snel weer kunnen vliegen, zakt de prijs van een lancering vooral naar wat brandstof en onderhoud kosten.

Dat dwingt andere raketbouwers om ook te hergebruiken of goedkoper te worden, anders kiezen klanten voor SpaceX. Goedkope lanceringen maken ook plannen haalbaar die nu nog te duur zijn: veel meer satellieten voor internet op afgelegen plekken, grote telescopen en meetstations, en op den duur zelfs rekencentra in een baan om de aarde, die daar volop zonne-energie hebben. Zo kan de ruimte een gewone plek worden om te bouwen en te werken. Wel komt veel van die toegang dan in handen van één bedrijf. Of dat zo blijft, hangt af van hoe snel concurrenten bijbenen.

Wat is de technologische singulariteit? Lees de uitleg →

Bronnen

  1. RuntimeWire
  2. The Verge
  3. Space