What A Time To Be Alive
Taal kiezen: Nederlands

Woordenlijst

Supergeleiding

Supergeleiding is het verschijnsel dat sommige materialen stroom zonder enige weerstand geleiden zodra ze koud genoeg zijn. Er gaat dan geen energie verloren als warmte. Het wordt gebruikt in sterke magneten en in veel quantumcomputers.

In een gewone stroomdraad botsen elektronen steeds tegen de atomen van het metaal. Daardoor gaat een deel van de energie verloren als warmte; dat heet weerstand. Sommige materialen verliezen die weerstand helemaal als je ze ver genoeg afkoelt. Onder die grenstemperatuur stroomt de stroom zonder verlies. Dat heet supergeleiding.

Het nadeel is de kou. Veel supergeleiders werken pas vlak boven het absolute nulpunt (min 273,15 graden Celsius) en moeten met vloeibaar helium worden gekoeld. Er zijn ook materialen die al rond min 196 graden Celsius supergeleidend worden, de temperatuur van vloeibare stikstof, wat koelen een stuk eenvoudiger maakt. Een supergeleider die bij gewone kamertemperatuur en luchtdruk werkt, is nog niet gevonden.

Waarom het ertoe doet

Omdat er geen energie verloren gaat, kunnen supergeleidende spoelen enorme stromen dragen en zo heel sterke magneten maken. Die zitten al in MRI-scanners en deeltjesversnellers, en ze zijn onmisbaar voor kernfusie. Het fusiebedrijf Thea Energy laat bijvoorbeeld een grote, vlakke supergeleidende magneet op volle kracht testen bij MIT.

Ook veel quantumcomputers rekenen met supergeleiding. Hun qubits zijn kleine supergeleidende stroomcircuits op een chip. Op zo'n chip lieten onderzoekers zien dat één korte meting vooraf de fouten van een qubit ongeveer kan halveren.

Artikelen over Supergeleiding